SAMODZIELNY PUBLICZNY DZIECIĘCY SZPITAL KLINICZNY w WARSZAWIE


Idź do treści

Historia Oddzialu

Oddzialy > Anestezjologia

tak to się zaczęło...

Zespół anestezjologów Litewskiej ma ogromne tradycje. W szpitalu tym, kolebce polskiej chirurgii dziecięcej, powstawała też, obok ośrodka w Instytucie Matki i Dziecka, polska anestezjologia dziecięca. Tu po raz pierwszy usypiano dzieci do operacji na otwartym sercu, wykonywano pionierskie badania i wdrażano nowe metody.

Hipotermia wtedy...

...i teraz

Jak wszędzie w Polsce, i tu anestezjolodzy początkowo byli pracownikami Kliniki Chirurgii (dr Poklewska, dr Marconi, dr Szreter). Profesor Jan Kossakowski, twórca chirurgii dzieci, przykładał ogromną wagę do rozwoju anestezjologii i po jego opieką powstał w 1965 r. samodzielny zespół, początkowo zajmujący się tylko znieczuleniami i opieką pooperacyjną.



W 1969 r. powstał z inicjatywy ówczesnego kierownika zespołu anestezjologicznego, dr Tadeusza Szretera, Oddział Intensywnej Terapii, jako pierwszy tego typu oddział w Warszawie, a drugi w Polsce. Pospiesznie wydzielony fragment poradni przyszpitalnej został wyposażony przez UNICEF w monitorowanie firmy Galileo oraz holenderskie respiratory dla noworodków firmy Hoek Loos. Oddział szybko zdobył sobie popularność w regionie warszawskim, będąc przez do czasu uruchomienia Oddziału Intensywnej Terapii w Centrum Zdrowia Dziecka jedynym tego typu ośrodkiem w centralnej Polsce.

Oddziałem, w którym uczyli się intensywnej terapii dziecięcej wszyscy szkolący się w tym czasie anestezjolodzy kierował doktor, później docent Tadeusz Szreter, a pracowali w nim m.in. dr Teresa Marconi, dr Alina Wolska, dr Jerzy Grębski, dr Małgorzata Kuliszewska, dr Teresa Falkowska, dr Marek Kulerski, dr Barbara Zaremba, dr Wanda Walkiewicz, dr Hanna Wałaszewska i wielu innych.

Zespół pielęgniarski, będący wzorem dla przyszłych pokoleń pielęgniarek intensywnej terapii dziecięcej, stworzyła piel.dypl. Jolanta Szczogryn (z lewej), która kierowała nim od początku istnienia do 1995 r. Jola wychowała co najmniej dwa pokolenia znakomitych specjalistek; w 1995 r, zastąpiła ją ostatnio zmarła piel. dypl. Hanna Wysokińska, (poniżej) jej wieloletnia zastępczyni. Jola pracuje na Litewskiej w dalszym ciągu, kierując zespołem pielęgniarek Kliniki Endokrynologii.
Następczynią Hani jest Ania Jakubowska, która również zdobywała wiedzę pod kierunkiem naszej pierwszej oddziałowej.

W 1976 r. oddział został przebudowany, poszerzony i wyposażony w nową aparaturę monitorującą firmy Simonsen&Weel. Założono centralną instalację gazów medycznych, przybyło też respiratorów (Engstroem).

W 1978 r część zespołu z doc. Szreterem (dr Kuliszewska, dr Falkowska, dr Grębski) odeszła do nowo uruchamianego Centrum Zdrowia Dziecka; kierownikiem oddziału została wówczas dr Teresa Marconi, doszli dr Włodzimierz Retka, dr Waldemar Magierek, dr Barbara Michalska i dr Marian Nowicki. W połowie lat 80-tych oddział ponownie przezbrojono na monitorowanie Biazet, przybyło też respiratorów.

W 1990 r. na emeryturę odeszły dr Teresa Marconi i dr Alina Wolska. Kierownictwo Oddziału przejął dr Marcin Rawicz, który przeniósł się tu z Instytutu Matki i Dziecka. Stopniowo zmieniał się zespół, który obecnie liczy 11 osób. Oddział został gruntownie przebudowany i wyposażony, głównie ze źrodeł charytatywnych. Ogromną rolę odegrała tu Fundacja Przyjaciół Szpitala kierowana przez prof. Adama Jelonka. Dzięki wprowadzeiu nowych metod leczenia i znieczulania, oddział nasz stał się czołową jednostką tego typu w Polsce.
W 2008 roku na bazie Oddziału oraz Oddziału Anestezjologii Szpitala przy ul. Działdowskiej powstała Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dzicięcej, której kierownikiem zastała dr hab med Bogumiła Wołoszczuk-Gębicka, która kiedyś na Litewskiej zaczynała swoją karierę zawodową, a wróciła do nas z Centrum Zdrowia Dziecka w 2005 roku.

Strona główna | Historia | Aktualnosci | Oddzialy | Pracownie | Laboratorium | Patologia | Radiologia | Poradnie | Izba Przyjec | Badania Kliniczne | Zam Publiczne | Przyjaciele Szpitala | ZPORR | Kontakt | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego